مدیریت بیماریهای قارچی و گموز (زخم تنه) پسته
گموز یا زخم تنه (Phytophthora) جدیترین بیماری پسته است که از طریق یقه و ریشه به درخت حمله میکند و اگر پیشگیری نشود، درخت را در چند سال از بین میبرد. عامل اصلی گسترش آن، رطوبت بیش از حد خاک و زخمهای ایجادشده روی تنه در اثر ماشینآلات است.
پیشگیری ارزانتر از درمان است: اطمینان از زهکشی خوب خاک، دوری از کاشت در زمینهای نیمهمرطوب، عدم تجمع آب اطراف یقه (بالابودن محل پیوند) و اجتناب از زخمیکردن تنه هنگام عملیات خاکی. آبیاری بیش از حد و پخش شدن آب سطحی، بستری ایدهآل برای اسپور قارچ ایجاد میکند.
در صورت مشاهده زخم تنه، ناحیه آلوده باید تمیز و از بافت سالم خارج شود و با ترکیبات بوردو یا قارچکشهای مجاز حاوی مس پوشانده شود. حذف کامل درختان کاملاً آلوده و از بین بردن بقایا، از انتشار به درختان مجاور جلوگیری میکند.
بیماریهای مهم دیگر شامل خشکرود (Septoria)، لکه غربالی (شروع روی برگها) و آلودگیهای میوه (مثل سوختگی زودهنگام میوه) است. کنترل آنها به تغذیه متعادل، تهویه مناسب تاج و در صورت نیاز قارچکشهای مس پایه بستگی دارد.
ایستگاه کلیدی مدیریت بیماریهای قارچی: ردیابی منظم در بهار، بهداشت شدید باغ (جمعآوری برگ و میوه آلوده) و جلوگیری از هر استرسی که درخت را ضعیف میکند.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است؛ اولین نفری باشید که نظر میدهد.