روشهای برداشت پسته؛ دستی، فنری و استفاده از شیکرها
برداشت پسته به دو روش کلی انجام میشود: برداشت دستی توسط پرتاب شاخه و زدن خوشه (پرتاب با چوب یا پرتاب مکانیکی) و برداشت مکانیزه با شیکرهای مختلف که شاخه را به لرزش درمیآورند تا پسته رسیده بریزد.
برداشت دستی مزیت دقت و کمخسارت بودن دارد اما کند است. معمولاً توسط تیمهای کارگری با کمک پتک/چوب روی شاخههای اصلی انجام میشود. ریزش پسته روی توریهای پلیاتیلن (برزنت کشیده شده زیر تاج) ضروری است تا پسته به خاک و آلودگی تماس پیدا نکند.
برداشت مکانیزه با شیکرهای پایه (Shaker) سرعت بالایی دارد؛ بهشرطی که درخت سالم و شاخه اصلی بدون زخم باشد. شیکرها بهویژه در باغهای متراکم و ارقامی که پوسته بهراحتی جدا میشود مؤثرند. استفاده ناصحیح از شیکر (فرکانس و مدت زیاد) به ریشه و پوست آسیب زده و سال بعد کاهش باردهی میآورد.
زمان مناسب برداشت در طول روز وقتی است که رطوبت هوا کم است (حدود ظهر تا عصر) تا چسبندگی کمتر بوده و تاسی پوسته سبز راحتتر جدا شود. در شرایط باد، ریزش برگ و پراکندگی پسته افزایش مییابد و بهتر است برداشت انجام نشود.
پس از ریزش، پستهها سریع جمعآوری و به مرکز پوستکنی منتقل میشوند؛ فاصله بین برداشت و پوستکنی نباید از چند ساعت تجاوز کند تا از تیرگی مغز و تشکیل قارچ جلوگیری شود.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است؛ اولین نفری باشید که نظر میدهد.